Hitting the road, Nederland

Paddenstoelen in de herfstvakantie

Herfstvakantie! Het lijkt erop dat wij niet de enigen zijn die dit een fijn jaargetijde vinden om er nog even op uit te trekken. De camping die we op het oog hebben, fully booked. Laatst ook al. Bijzonder toch, overal rijden we op de bonnefooi heen en als we in het naseizoen een plekje willen dan is er geen plek voor ons. Maar gelukkig zijn er genoeg campings die wel een plekje voor ons hebben en installeren we onze camper voor een paar nachtjes op camping de Noetselerberg in Nijverdal. Een camping met de full package aan faciliteiten. Speelgelegenheid binnen en buiten, een binnen zwembad, animatie, alles erop en er aan.

Peter is de dagen dat ‘we’ hier zijn deels alleen met de meiden, omdat ik moet werken en dan is een full package camping zoals deze wel heel comfortabel. Alleen voordat we gaan voor al het vermaak op de camping is er eerst nog meer dan genoeg te doen in de omgeving. Neem alleen al het gegeven ‘herfst in het bos’ dat, als de dauw is opgetrokken met haar bonte kleuren pronkt, waar je door het bladerdek struint en je ogen worden getrokken door de vele verschillende paddenstoelen.

Die paddenstoelen, daar kunnen we dit weekend niet omheen. Er worden op verschillende plaatsen paddenstoel wandelingen georganiseerd en om goed voorbereid te zijn koopt Peter bij het Buitencentrum Sallandse Heuvelrug – aanrader om eens heen te gaan – een spiegeltje en een kaart met paddenstoelen voor de meiden.

Een schot in de roos blijkt achteraf. Al heeft de eerste link die Meike legt bij het krijgen van haar cadeautje nog niks met paddenstoelen te maken. “Oooooooh als we dan gemake-upt hebben kunnen we hier in kijken!”, euhm ja ook, maar dat is niet waar we hem voor gaan gebruiken. Eenmaal uitgelegd dat het is om de plaatjes onder de hoeden van de paddenstoelen te bekijken blijkt dit helemaal haar ding. Meike ontpopt zich als een ware liefhebber.

Met de kaart in haar ene en het spiegeltje in haar andere hand wijkt ze de volgende ochtend dan ook niet van de zijde van de gids die met ons een paddenstoelen wandeling doet. Genieten om haar zo te zien. Kwebbelend over en zoekend naar paddenstoelen die op haar kaart staan. En niet alleen kwebbelend over paddenstoelen, alles bespreekt ze met haar nieuwe vriend. Zelfs haar rol in het gezin. “Ouders, ik hoor net dat Meike de grappigste is van jullie gezin, ze heeft er ook even een gek dansje bij gedaan”. “Euhm ja, klopt, deze kleine mycoloog is inderdaad ook onze joker”.

Wat een fijne ochtend. Struinen door het bos na een 11 km lange fietstocht – credits voor Maartje – tijdens een paddenstoelen wandeling van het ivn , genieten van onze mini die helemaal op gaat in het moment en afsluiten met een lunch in boerderij onder de eik op natuurcamping Eelerberg. Deze camping zetten we op onze to go lijst.

In de miezer regen fietsen we weer terug naar onze camping. Hadden we niet helemaal op gerekend, maar eigenlijk heeft geen van ons er last van. Maartje die met natte haartjes, rode wangen, stralende oogjes en volledig ‘in haar hoofdje’ al neuriĆ«nd dapper doorfiets. Meike in haar eigen droomwereld. “Mooi hier he lieverd”.”Ja heel mooi mama, ik krijg er zelfs een traantje van”. En Peter en ik die in stilte (na)genieten. Herfstvakantie – we love it.

En in de camper? Opdrogen, opwarmen en een spelletje doen. We spelen Carcassonne Junior. Hadden het nog nooit gedaan, maar was een groot succes bij beide meiden (4 en 6)!

En dan is het na het eten toch echt tijd om afscheid te nemen. En hoewel ik ook uit kijk naar eens een paar dagen alleen – wanneer komt dat nog voor – kan ik een traan, nou ja de tranen eigenlijk, niet onderdrukken. Snik. Gelukkig zijn daar de troostende woorden van mijn lieverds.

Meike: ‘nu mag je ook alle dingetjes van ons en de bloemetjes in de vaas’.
Van Peter en de meiden heb ik, heel lief, voor de dagen dat ik alleen thuis ben een pakketje gekregen met bloemen, tijdschriften, bonbons, noten en mijn favoriete fles wijn.

Maartje: ‘zullen we anders nu vast ‘pakken’ dan kan jij nog meedoen’.
Voor het slapengaan ‘pakken’ we altijd met elkaar. Een soort familie-hug met een lief zelf verzonnen liedje.

Dat doet me goed en vol van liefde loop ik naar het station. Nagenietend van de mooie dagen en uitkijkend naar een paar dagen alleen thuis.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.